تبليغاتX
من و باش به عشق کی زنده بودم ... من و باش دل به کی خوش کرده بودم ... من و باش خیال می کردم یه نفر به فکرمه ... من و باش که فکر می کردم یکی هست عاشقمه ... من و باش که دل به عشق چه کسی داده بودم ... من و باش که تو خیال چه چیزایی ساخته بودم .. .ولی افسوس کلک بود توی کارات ... ولی افسوس دروغ بود همه حرفات ... توروباش وقتی دلگیری وتنها

وقتی دلگیری وتنها

دلم به دام عشق توشد گرفتار می تپه به عشقت تا لحظه دیدار

            نوروز از نخستين روز بهار، برابر با روز اورمزد و فروردين ماه از

            سالنماي زرتشتيان آغاز و بنا به گفت تاريخ نويسان در روزگار باستان ،

            يكماه به درازا مي كشيده است و امروزه تا سيزده روز ادامه دارد. آنچنان

            كه همه ميدانند نوروز بزرگترين جشن ملي ايران است كه از روزگاران بسيار

            دور براي ما از سوي نياكانمان بيادگار مانده است و گروهي بنياد آنرا به

            جمشيد شاه پيشدادي نسبت ميدهند و حتا امروزه نيز در مبان برخي ، نوروز

            بنام نوروزِ جمشيدي مشهور است. گويند روزگاري بدوران جمشيد شاه ، سرما

            و طوفان بزرگي ايرانويج (ايران) را فرا گرفته و پس از سه سال امتداد

            سرما در اغاز بهار، سرما و طوفان بپايان مي رسد و بشادي آن جشن بزرگي

            از سوي ايرانيان برپا مي شود كه نوروز مينامندش.

 

 

            نوروز از نخستين روز بهار و همراه با آغاز سرسبزي طبيعت و همواره با

            شاديِ بسيار از سوي ايرانيان آغاز شده است. اما از سوي ديگر و با ديدي

            ديگر، نوروز از مفاهيمي ست كه ايرانيان بر نيستي و عدم بسته اند تا

            توجيهي براي بوده گي خود در اين دنيا بنا كنند و نسبت خود را در زمان

            با آن مفاهيم بسنجند. ايرانيان بگفت هگل نخستين قوم تاريخي هستند كه

            زمان را شناختند و يكبار چرخش كامل انرا با شادي جشن گرفتند و بدين

            منوال خود را هرساله اماده ي چرخش نويني در خود و طبيعت پيرامون نمودند.

            ماهي سرخ ، ريشه در باورهاي پارينه ي ايرانيان دارد و نمادي ست

            از آناهيتا فرشته ي آب و باروري. سه قاب سبزه نيز نمادي هستند از

            انديشه ي نيك - گفتار نيك - كردار نيك

 

 

            و نيز رنگ سبز نيز نمادي ست از سبزي و باروري

            كه همواره رنگ ملي ايرانيان بوده و نيز نماد امرداد امشاسپند مي باشد.

            سيب سرخ نمادي ست از عشق و باروري و زايش. سركه نمادي ست از گندزدايي و

            زدودن نسوش ها از درون و پيرامون خود براي آغازي نوين. سماق، چاشني

            زندگيست و ماهي سرخ ، ريشه در باورهاي پارينه ي ايرانيان دارد و نمادي

            ست از آناهيتا فرشته ي آب و باروري. سكه نمادي از شهريور امشاسپند مي

            باشد . كتاب اوستا نيز كه بهمراه ان آينه و شمعدان و نان و شير و پنير

            و سبزي و نقل و شيريني و آجيل و..الخ بر سفره مي نهند همگي نمادي از

            داده هاي اهورايي اورمزد مي باشند كه بدين روش پاس داشته مي شوند.

            زرتشتيان در نخستين بامداد نوروز در پايين چهارچوب در خانه كمي آويشن

            مي ريزند تا برقراري جشن و سرور را در درون خانه اعلام كرده باشند و

            آنگاه در نخستين روز از سال نوين به نيايشگاه محل زندگي خود مي روند تا

            سال نو را با همازوري و همبستگي با يكديگر و نيايش بدرگاه اهورا مزدا

            اغاز نمايند و پس از آن نيز به ديدار بزرگان فاميل و دوستان و آشنايان

            مي روند و بدين گونه فصل نويني را در زندگي خويش مي آغازند. بايسته است

            گفته شود كه در خوان نوروزي نبايد در گذاردن حرف سين يا حروف ديگر

            پافشاري داشته باشيم  بلکه بايد بهترين داده هاي اهورايي را بر سر سفره

            اماده كنيم.
نوشته شده در شنبه 18 اسفند1386ساعت 11:24 بعد از ظهر توسط ساناز| |

از اول هم من و تو ما نبودیم
من و تو مانع دنیا نبودیم
از اول هم تومون سر درگمی بود
می گفتیم با همیم اما نبودیم

تمومش کن بیا از هم جدا شیم
بیا اینقدر تکراری نباشیم
تمومش کن تا همینجا توی لحظه
از این تنهایی با هم رها شیم

تمومش کن ته این جاده بسته
تهش ماییم که قلبامون شکسته
بگو اینجا کجای قصه ماست
نگاه کن اول راهیم و خسته
نترس از این که حرفام دلنشین نیست
تموم سهم ما از عشق این نیست
ما عشق اول هم بودیم اما
همیشه عشق اول بهترین نیست

نوشته شده در شنبه 4 اسفند1386ساعت 12:32 بعد از ظهر توسط ساناز| |