تبليغاتX
من و باش به عشق کی زنده بودم ... من و باش دل به کی خوش کرده بودم ... من و باش خیال می کردم یه نفر به فکرمه ... من و باش که فکر می کردم یکی هست عاشقمه ... من و باش که دل به عشق چه کسی داده بودم ... من و باش که تو خیال چه چیزایی ساخته بودم .. .ولی افسوس کلک بود توی کارات ... ولی افسوس دروغ بود همه حرفات ... توروباش وقتی دلگیری وتنها

وقتی دلگیری وتنها

دلم به دام عشق توشد گرفتار می تپه به عشقت تا لحظه دیدار

ّبراي تو نوشتم كه بهترين دوستم هستي

 پاکش نکردم چون بخاطر تو نوشته بودمش

حالا که رفته ای

دل دلیل می آورد و

عشق گریه می کند.

با این همه

              جای خالی ات پر نمی شود.

                                                  نه با خیال و  نه با خاطره.

حالا که رفته ای

این روزها دلتنگم

دلتنگم که رفته اند.

آن روزها

حالا که رفته ای

باور می کنم

گل ها همه آفتابگردانند

اما همین امروز

آفتاب

چشم در چشم من 

                               فقط سراغ تو را می گرفت

حالا که رفته ای

             برای این پنجره فرقی نمی کند

                                           باران ببارد

                                                       باران نبارد

                                                                          باران

                                                                                           باران

                                                                                                         باران

حالا که رفته ای

پایین می آید از پلکان ابر

و فرو می ریزد در جویبارهایی

که به جانب پاییز می روند

نوشته شده در سه شنبه 17 شهریور1388ساعت 11:6 بعد از ظهر توسط ساناز| |